Babalar Günü Üzerine Duygusal Bir Yolculuk

Yazan Yasemin Yurdakul 11.06.2025

Babalar Günü… Kutlamaların ötesinde, pek çok duyguyu da beraberinde getiren bir gün. Kimi için minnet ve sevgiyle, kimi için eksiklikle, kimisi için ise karmaşık hislerle doludur. Ancak bugün, baba olmanın ne demek olduğuna, duygularla ilişkisine, toplumsal erkeklik rollerinin baskısına ve çocuklarına nasıl bir rol model olunabileceğine biraz daha yakından bakalım.

Modern toplumda erkeklik hâlâ büyük oranda “duygularını bastırmak”, “güçlü görünmek”, “ağlamamak” gibi toksik kalıplarla tanımlanıyor. Bu kalıplar, sadece kadınları değil, erkekleri de derinden etkiliyor. Babalık, bu noktada büyük bir dönüşüm alanı sunuyor. Çünkü baba olmak, sadece bir çocuğun fiziksel ihtiyaçlarını karşılamak değil; onun duygusal gelişimine rehberlik etmek, duygularına güvenli bir alan açmak ve kendi içsel yolculuğunda örnek olmak demek.

Daniel Goleman’ın duygusal zekâ modeline göre, etkili ebeveynliğin temelinde “öz-farkındalık”, “öz-yönetim”, “empati” ve “ilişki yönetimi” yer alır . Baba olmak, bu becerileri geliştirmek için güçlü bir motivasyon kaynağıdır. Bir çocuğun, babasının gözlerinden dünyayı okuyuşu; babasının hayal kırıklıklarıyla nasıl baş ettiğini izleyişi; onun sevgiyi, öfkeyi, kırgınlığı nasıl ifade ettiğini gözlemleyişi, gelecekteki ilişki dinamiklerini doğrudan şekillendirir.

Ancak duyguları ifade etmek erkekler için her zaman kolay olmamıştır. Bunun bir nedeni de eril tahakküm sistemidir. Bu sistem, erkekleri “koruyucu”, “kazanan” ve çoğu zaman “duygusuz” olarak konumlandırır. Oysa araştırmalar, duygularını sağlıklı şekilde tanıyabilen ve ifade edebilen babaların, hem kendi ruh sağlığı hem de çocuklarının gelişimi açısından çok daha etkili olduklarını göstermektedir .

Baba olmak, bazen başarısızlık korkusuyla, bazen “yeterince iyi olamama” endişesiyle sınanır. Tıpkı annelik gibi, babalık da öğrenilen ve zamanla gelişen bir roldür. Duygulara alan açmak, “bugün zorlandım” diyebilmek ya da “bilmiyorum ama öğrenmek istiyorum” demek, çocuğa mükemmeliyeti değil, insan olmayı öğretir.