Aşk, Savaş ve Sevgi: Gruen’ın İzinde, İçimizdeki Barışın Peşinde

“Sevgiyle temas kuramamış bir insan, güce sarılır.”
— Arno Gruen

Arno Gruen Kimdir?

Arno Gruen (1923–2015), Alman asıllı İsviçreli bir psikolog, psikanalist ve yazar olarak, 20. yüzyılın ikinci yarısında insan doğasına dair en radikal ve etkileyici sorgulamalardan bazılarını kaleme almıştır. Nazizm’den kaçan Yahudi bir ailenin çocuğu olarak Almanya’dan ABD’ye göç etmiş, eğitimini New York Üniversitesi’nde tamamlamış, ardından yıllarca klinik psikoloji ve psikanaliz alanında çalışmıştır. Gruen’in akademik kariyeri boyunca dikkat çektiği en önemli konu, insanın kendi duygusal gerçekliğine yabancılaşmasının bireysel ve toplumsal yıkıma yol açtığı fikridir.

Bazı insanlar neden sevilmekten korkar?

Bu sorunun yanıtı, dışarıdan görüldüğünden çok daha derindir. Çünkü sevgi, sadece bir duygu değil, bir karşılaşmadır — kendinle, geçmişinle, kırılganlığınla yüz yüze gelmeyi gerektirir.

Arno Gruen’e göre, insanın ilk ihaneti başkalarına değil, kendi duygularınadır. Sevgi görmek için ‘uyumlu çocuk’ oluruz. Kızgınlığımızı bastırır, kırgınlığımızı inkâr eder, ihtiyaçlarımızı yok sayarız. Böylece kabul görmek için duygularımızdan uzaklaşır, bir “sahte benlik” inşa ederiz.

Bu benlik büyür. Başarıya yönelir, güçlü görünmeye çalışır, duygusal temaslardan kaçınır.
Ve gün gelir, birisi bizi sevmeye kalkıştığında…
Kendimizi savunuruz.
Kaçarız.
Savaşırız.

Çünkü sevgi, en çok bastırdığımız tarafları açığa çıkarır. Sevgi, bizi maskesiz görmek ister.
Ama biz, yıllarca sakladıklarımızla görülmekten korkarız.